Popularność zyskał Wojciech Pokora występami w telewizyjnym Kabarecie Olgi Lipińskiej i w serialach takich, jak „Kariera Nikodema Dyzmy”, w którym brawurowo zagrał hrabiego Żorża Ponimirskiego, „Czterdziestolatek” (inżynier Mieczysław Gajny), „Alternatywy 4” (docent Zenobiusz Furman). Na zawsze w naszej pamięci pozostanie też jako Stanisław Maria Rochowicz vel Marysia w filmie „Poszukiwany poszukiwana”.

Z FSO do PWST

Początkowo niewiele wskazywało na to, by urodzony 2 października 1934 roku w Warszawie Wojciech Pokora miał zostać aktorem. Po ukończeniu (z Jerzym Turkiem) Technikum Budowy Silników Samolotowych, przez jakiś czas pracował w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu.

W końcu zdecydował się na studia w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, które ukończył w 1958 roku.

W tym samym roku zadebiutował na scenie Teatru Dramatycznego rolami Dziennikarza i Reportera w „Wizycie starszej pani” Friedricha Dürrenmatta, w reżyserii Ludwika René. W Teatrze Dramatycznym pozostał na etacie do 1984 roku, potem przeniósł się do Teatru Nowego, by na koniec zakotwiczyć w Teatrze Kwadrat, gdzie jego talent charakterystyczny i komediowy znalazł miejsce do pełnego rozkwitu.

W Kwadracie Wojciech Pokora grał m.in. w „Oknie na parlament”, „Dajcie mi tenora!”, „Przyjaznych duszach”, „Nie teraz, kochanie”. Gościnnie ten wybitny aktor komediowy grał na scenach Tarnowa, Radomia, Płocka, Białegostoku, Częstochowy, Krakowa i Wrocławia. Ostatnie kreacje teatralne stworzył w „Chorym z urojenia” w Teatrze 6.

Top Videos of the Day

Piętro, „Trzeba zabić starszą panią” i „Zemście” w Och – Teatrze.

Aktor komediowy i...lubiany

Ogólnopolską popularność i rozpoznawalność przyniosła Wojciechowi Pokorze telewizja, w której po raz pierwszy pojawił się w 1959 roku, w składankowym programie „Z minionych lat lub…” w reżyserii samego Konrada Swinarskiego. Potem występował w niej regularnie, zarówno w spektaklach Teatru Telewizji, jak i programach muzycznych i rozrywkowych. Dość wymienić takie tytuły spektakli z jego udziałem, jak „Fircyk w zalotach”, „Dożywocie”, „Żołnierz królowej Madagaskaru”, „Damy i huzary”, „Arszenik i stare koronki” czy „Słomkowy kapelusz”, „Igraszki z diabłem”.

Liczne role zagrał w serialach telewizyjnych („Noce i dnie”, „Szaleństwo Majki Skowron”, „Zmiennicy”, „Na Wspólnej”, „Miodowe lata”, „Niania”). W kinie zadebiutował w „Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka, rólką tak małą, że nazwisko Pokory nie znalazło się nawet w napisach czołówkowych). Potem były role w „Ostrożnie Yeti”, „Sam pośród miasta”, „Paryż – Warszawa bez wizy”, „Nowy”, „C.K.Dezerterzy”; był ulubionym aktorem Stanisława Barei, u którego, poza serialami, zagrał w takich filmach jak „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”, „Brunet wieczorową porą”, „Nie ma róży bez ognia”.

Trzy lata temu ukazał się wywiad – rzeka „Z Pokorą przez życie” autorstwa Krzysztofa Pyzi. W ślady Wojciecha Pokory poszła jego wnuczka, Agata Nizińska, piosenkarka i aktorka (m.in. „Na Wspólnej”, „Wataha”).

źródło: filmpolski.pl

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione.