Stokrotka pospolita należy do rodziny astrowatych i rośnie na łąkach Europy, Azji Zachodniej oraz Azerbejdżanu. Rozgościła się również w Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. Rośnie dziko, ale bywa też uprawiana. Szeroko stosowana w medycynie naturalnej, od pewnego czasu ponownie zyskuje popularność - a to za sprawą badań naukowych, prowadzonych od lat 80 ub. wieku - potwierdzających jej skład i działanie lecznicze. Znajdziesz ją na każdej łące, trawniku i pastwisku.

Moc właściwości, których nie wyliczysz jednym tchem

Jeszcze przed wynalezieniem leków syntetycznych, stokrotkę z powodzeniem wykorzystywano do leczenia przypadłości ze strony układu oddechowego - w tym gruźlicy. Działa przeciwzapalnie, wykrztuśnie i ściągająco. Zwalcza nawet grzyby z rodzaju candida, a w dodatku oczyszcza organizm z toksyn, działając moczopędnie. Wspomaga pracę wątroby i przemianę materii.

Zewnętrznie stokrotkę poleca się na problemy tłustej skóry, na trądzik, przebarwienia, obrzęki, stłuczenia, otarcia i krwawe wybroczyny.

Cenne źródło litu

Lit jest jednym z pierwiastków, niezbędnych do przeżycia ludzkiego organizmu, choć niewiele lub wcale się o nim nie wspomina. Tymczasem ten najlżejszy z metali jest naszym sojusznikiem zawsze, kiedy trzeba ustabilizować nastrój, zwalczyć depresję, pozbyć się myśli samobójczych, rozluźnić się. Pomaga między innymi osobom cierpiącym na chorobę Alzheimera, stwardnienie rozsiane, fibromialgię. Ostrożnie szacując, obliczono pożądaną dzienną dawkę litu na poziomie 1 mg.

Naturalne źródła litu to między innymi wody mineralne, woda oligoceńska, goździki, pomidory, kapusta, ziemniak, jaskier, owoc dzikiej róży… oraz stokrotki. Jego zawartość w roślinach zależy od miejscowej gleby i wód. Na Podhalu jest go mniej niż np. na Kaszubach, stąd wyraźne, legendarne wręcz różnice charakteru między mieszkańcami tych regionów.

Przepyszna na surowo i do picia

Surowcem zielarskim są całe rośliny stokrotki pospolitej, łącznie z korzeniami.

Liście i kwiaty stokrotki pospolitej można jeść wprost z łąki, są smaczne, delikatne i mają lekko miętowy lub orzechowy smak. Można je dodawać do wiosennych surówek, sałatek oraz do twarogu, farszu, past, ziemniaków, mięs, ryb i deserów.

Na popołudniowy relaks najlepsza będzie herbatka z kwiatów stokrotki. Garść świeżych lub łyżkę suszonych kwiatów zalewamy wrzątkiem, zaparzamy pod przykryciem przez kilkanaście minut, przecedzamy. Można dosłodzić miodem i dodać plasterek cytryny.

Kosmetyki i maści stokrotkowe

Warto podczas wiosennych i letnich spacerów zbierać stokrotki, aby zimą stale cieszyć się dobrym samopoczuciem. Oczyszczone i ewentualnie rozdrobnione kwiatki rozkładamy na papierze lub sicie i suszymy w cieniu.

Można również przygotować olej stokrotkowy, uniwersalny środek kosmetyczny i leczniczy. Stokrotki umieszczamy w słoju, zalewamy olejem lub oliwą (tak, aby były całkowicie przykryte), zakręcamy lub przykrywamy gazą i odstawiamy w słoneczne miejsce na 2 tygodnie, od czasu do czasu wstrząsając zawartość. Olej przecedzamy, zlewamy do nieprzezroczystych pojemniczków. Stosujemy do smarowania dla urody lub na zmiany skórne, stłuczenia i opuchlizny.

Z udziałem oleju stokrotkowego można w dowolnym czasie sporządzać maści i kremy. Z kolei herbatkę z powodzeniem wykorzystujemy do kąpieli, jako tonik albo płukankę (np. przy upławach). Mocny napar stokrotkowy z dodatkiem cytryny - w razie choroby może posłużyć jako baza do przygotowania syropu.

źródło: panacea.pl, doz.pl

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione.

#jedzenie #leczenie #medycyna naturalna