Wczesną wiosną na jeszcze niezbyt zielonych łąkach, cieszą nasze oczy niewielkie żółte kwiatki, rosnące na pozbawionej liści łodydze. To podbiał pospolity, znany wszystkim z widzenia chwast.

Reklamy

Powszechnie rośnie na terenie całej Europy oraz w Ameryce Północnej, Afryce Północnej a także w Azji. Chętnie porasta brzegi zbiorników wodnych, osuwiska i nasypy. Lubi gleby wilgotne, gliniaste i wapienne.

Co zbieramy?

Podbiał śmiało można nazwać zwiastunem wiosny, bo w zależności od pogody - kwitnie nawet od lutego aż do maja.

Reklamy

Początkowo widoczne są tylko łodygi z kwiatkami, a okrągłe, lekko sercowate i gęsto pokryte od spodu włoskami (filcowate) liście pojawiają się dopiero pod koniec okresu kwitnienia podbiału.

Jako surowiec zielarski, w Polsce najczęściej wykorzystujemy liście podbiału. Trzeba je zbierać dopóki są młode, najlepiej na przełomie maja i czerwca. Wybieramy tylko te liście, które rosną na słońcu - bez uszkodzeń, zabrudzeń i przebarwień. Liście podbiału suszymy w całości - rozłożone na sicie ogonkami do góry lub jeszcze przed suszeniem tniemy je na drobne kawałki. Sita rozkładamy w ciemnym, przewiewnym pomieszczeniu.

Kwiaty podbiału zbieramy tuż po rozkwitnięciu (starsze rozpadną się podczas suszenia) - stanowią one doskonały surowiec do produkcji domowych, leczniczych nalewek i naparów.

Surowcem leczniczym jest również ziele (cała roślina) oraz korzenie podbiału. Prowadzone są zaawansowane badania nad wykorzystaniem składników czynnych podbiału w leczeniu nowotworów..

Reklamy

Lekki oddech przez cały rok

Zaopatrzenie się w liście i kwiaty podbiału jest szczególnie polecane osobom, często zapadającym na infekcje dróg oddechowych, zwłaszcza - na zapalenia oskrzeli i astmę. Podbiał powoduje pęcznienie i rozmiękczanie zalegającej wydzieliny, przez co łatwiej daje się ona wykrztusić. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwkaszlowe, stymulujące układ oddechowy.

Można polecić regularne, profilaktyczne przyjmowanie preparatów z podbiału, ponieważ ma on właściwości powlekające, łagodzące podrażnienia i lekko antyseptyczne. Przywraca naturalny ruch rzęsek nabłonka układu oddechowego. Liście podbiału zawierają śluz, za sprawą którego hamowany jest odruch kaszlu.

Nalewka z kwiatów podbiału

Do wysokiego słoja wsypujemy 40-50 kwiatów podbiału, zalewamy szklanką przegotowanej i ostudzonej wody i dodajemy szklankę spirytusu.

Reklamy

Mieszamy drewnianą łyżką, a słoik szczelnie zakręcamy. Nastaw wynosimy do ciemnego, ale ciepłego pomieszczenia na 8-10 tygodni.

Po tym czasie gotujemy syrop ze szklanki wody i 25 dag cukru, który po przestudzeniu przelewamy do słoja. Całość mieszamy drewnianą łyżką, zakręcamy i ponownie wstawiamy do ciemnego, ciepłego pomieszczenia - tym razem na 15 dni.

Sito wyściełamy kilkakrotnie złożoną gazą, odcedzamy cały płyn a kwiaty dokładnie wyciskamy. Zebraną nalewkę przechowujemy w buteleczkach z ciemnego szkła, które przed użyciem powinny leżakować około 10 tygodni.

Podczas przeziębienia i chorób dróg oddechowych oraz na podwyższoną temperaturę, przyjmujemy kilka razy dziennie po łyżce stołowej nalewki.

Na płuca, oskrzela i kaszel palacza… oraz na rany

Łyżkę stołową suszonego podbiału zalewamy szklanką wrzątku i zaparzamy pod przykryciem przez kilkanaście minut. Pijemy 2-4 szklanki dziennie podczas choroby lub w mniejszych ilościach - profilaktycznie.

Sok z liści podbiału lub słabszy napar można stosować do leczenia ran i innych zmian skórnych. Dawni zielarze zalecali okłady z podbiału matkom karmiącym - na pęknięte brodawki.

Inne, ciekawe sposoby wykorzystania podbiału:

źródło: czytelniamedyczna.pl, zielonyzagonek.pl

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione.

#leczenie #medycyna naturalna