Cząber, zwany z łacińska satureją, ma bardzo wyraźny, ostry, pieprzny smak oraz korzenny aromat. Jego uprawa w domowym zielniku nie jest wymagająca. Po majowej "zimnej Zośce" jest czas, aby wysadzić gotowe rozsady cząbru do skrzynek, donic lub na grządkę. Roślinę w doniczce z żyzną ziemią wystarczy postawić w nasłonecznionym miejscu. Rośnie wolno, powinien być regularnie pielony. Odstrasza mszyce!

Cząber pochodzi z regionu Morza Śródziemnego, Indii Wschodnich oraz Azji Mniejszej. Spotykamy go w Ameryce Północnej a nawet w niższych partiach Alp, Andów i Kaukazu. Jest to niewielka, jednoroczna roślina. Zależnie od gatunku i miejsca występowania dorasta najwyżej do 60 cm. Pięknie, obficie kwitnie. Wykorzystujemy całą część naziemną cząbru, łącznie z kwiatami. Można go suszyć w rozwieszonych, powiązanych pękach.

Cząber zawiera złożony olejek eteryczny, garbniki, żywice, śluzy oraz witaminy z grupy B (w tym tiaminę i pirydoksynę). Stanowi dobre źródło witamin A i C oraz żelaza, wapnia, cynku, selenu, magnezu i manganu.

Dobre uczynki

Grecy niezbyt doceniali cząber, ale za to cieszył się sławą w starożytnym Rzymie. Zażywany był na uregulowanie lub wręcz - wywołanie miesiączki oraz na choroby płuc i oskrzeli, pęcherza moczowego oraz żołądka. Miał także wzmacniać pożądanie. Od wieków polecany jest na biegunki. Działa wiatropędnie i obstrukcyjnie.

W średniowieczu dowodzono, ze regularne spożywanie cząbru powoduje chęć dokonywania dobrych uczynków. Ponadto skutecznie leczono nim upławy i sklerozę (miażdżycę) oraz kamicę wątrobową.

Współczesne badania potwierdzają, że przypisywane cząbrowi właściwości odkażające, przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwbiegunkowe są zgodne z prawdą. Działa on również przeciwgrzybiczo i przeciwpasożytniczo (niszczy candidę, obleńce, płazińce i pierwotniaki). Można go stosować zewnętrznie na stany zapalne, czyraki i inne zmiany skórne oraz na ukąszenia owadów.

Cząber solo, na oleju i na wodzie

  • W kuchennej szafce powinniśmy mieć kilka buteleczek z aromatyzowanym różnymi ziołami olejem lub oliwą. Każdy z tych olejów można wykorzystywać zarówno jako przyprawę do potraw, jak i w celach zdrowotnych. Olej cząbrowy uzyskamy, jeśli do butelki oliwy włożymy sporą porcję świeżych gałązek cząbru. Po dwóch tygodniach można zażywać na czczo 1 łyżkę stołową - na pasożyty, żółciopędnie oraz przeciw kamieniom wątrobowym.
  • Napar z cząbru (1 łyżkę stołową świeżego lub suszonego ziela zalewamy ¼ litra wrzątku, zaparzamy pod przykryciem przez 10-15 minut) wykorzystujemy jako dodatek do rozgrzewającej i odkażającej kąpieli, do przemywania zmian skórnych (w tym - grzybiczych). Wewnętrznie przy wzdęciach, biegunkach i nieprzyjemnym odbijaniu się po posiłkach (3-4 filiżanki dziennie). Napar stosujemy także do płukania jamy ustnej podczas zapalenia gardła, przeciw aftom i drożdżycy.
  • Napar z cząbru z liśćmi jeżyny w proporcji 2:1 działa oczyszczająco na jelita. Około litr herbatki popijamy na ciepło w ciągu całego dnia.
  • Roztarte świeże liście cząbru nakładamy na ukąszenia - sok przynosi natychmiastową ulgę nawet po użądleniu osy.

Pieprz ziołowy i kolorowa sól

Cząber stosujemy przede wszystkim do ciężkich potraw z roślin strączkowych, ale równie wspaniale spisuje się jako dodatek do sałatek (zwłaszcza z pomidorami), ryb, kiełbas, kanapek, mięs, sosów i zup. Sprawdza się w potrawach z ziemniaków, jako uzupełnienie smaku majonezu i do kiszenia, można nim posypywać frytki, grzanki, kotlety a nawet pikantne ciasteczka lub doprawiać farsze.

Cząber może być jednym ze składników domowego pieprzu ziołowego. Za to w Bułgarii na każdym stole zobaczymy kolorową sól, która powstaje po zmieszaniu soli z papryką i cząbrem.

Warto poeksperymentować tworząc własne, niepowtarzalne ziołowe kompozycje przyprawowe. Zdrowe i aromatyczne, bez chemicznych dodatków, odpowiadające gustom kulinarnym całej rodziny.

Źródła: panacea.pl, naturalnezdrowie.cba.pl

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na stronie blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione. #jedzenie #leczenie #medycyna naturalna