Hiszpańska instytucja badawcza CSIC opublikowała w lipcu 2015 roku webometryczny ranking wszystkich szkół wyższych na świecie. Obejmuje on 23729 placówek edukacji akademickiej. Jak zwykle, przodują uniwersytety amerykańskie. Najlepsze europejskie szkoły wyższe, Univesrity of Oxford oraz University of Cambridge, znajdują się na pozycji trzynastej i czternastej.

Uniwersytety o najwyższym poziomie nauczania według skali staninowej

W badaniach edukacyjnych stosuje się tak zwaną skalę staninową. Najwyższą staninę tworzy 4% obiektów danej populacji z najwyższym wynikiem. Oznacza to, że do pierwszej staniny przynależy 949 najlepszych uniwersytetów z rankingu światowego, wywodzących się z 63 państw.

Uporządkowanie państw z uwagi na to, ile szkól wyższych z danego kraju przynależy do grona najlepszych, nie ma żadnej wartości poznawczej, gdyż państwa różnią się pod względem liczby ludności. Z faktu, że w miliardowym kraju funkcjonuje 50 szkół wyższych należących do grupy najlepszych, nie można wyciągnąć wniosku, iż w kraju tym poziom edukacji akademickiej jest wyższy niż w państwie z milionem mieszkańców i jednym elitarnym uniwersytetem.

Dostępność elitarnej edukacji akademickiej

Dobrym pomiarem dostępności do edukacji akademickiej na najwyższym poziomie w danym kraju jest liczba jego mieszkańców przypadająca na jedna szkołę wyższą, należącą do najwyższej staniny rankingu. Im liczba ta jest niższa, tym dostęp do usług akademickich na najwyższym poziomie jest łatwiejszy. W niektórych państwach liczba mieszkańców przypadająca na elitarną szkołę wyższą wynosi klikaset tysięcy, a w innych parametr ten przyjmuje wartości nawet powyżej 200 milionów.

Ranking

Pierwsza liga państw przedstawia się następująco (liczba w nawiasie wyraża to, ile tysięcy mieszkańców w danym państwie przypada na jedną elitarną szkołę wyższą):

1.Islandia (317 ), 2.Luksemburg (521), 3. Finlandia (527), 4. Makao (593), 5. Tajwan (689), 6. Nowa Zelandia (740), 7. Australia (758), 8. Szwajcaria (806), 9. Cypr (858), 10. Szwecja (884), 11. Irlandia (967), 12. Wielka Brytania (980)

Drugą ligę tworzą te państwa, w których liczba mieszkańców przypadająca na jedną elitarną szkołę wyższą znajduje się w przedziale od jednego do dwóch milionów.

13. Austria (1028), 14. Izrael (1084), 15. Hiszpania (1085), 16.Kanada (1097), 17. Dania (1114), 18. Hong Kong (1190), 19. Estonia (1257), 20. Norwegia (1287), 21. Holandia (1298), 22. USA (1312), 23. Niemcy (1373), 24. Czechy (1518), 25. Belgia (1495), 26. Włochy (1623), 27. Grecja (1796), 28. Portugalia (1802), 29. Słowacja (1814), 30. Węgry (1984), 31. Słowenia (1988)

Do kolejnej ligi należą te państwa, w których liczba mieszkańców przypadających na jeden elitarny uniwersytet wynosi od 2 do 4 milionów.

32.Korea Południowa (2046), 33. Francja (2137), 34. Łotwa (2165), 35. Singapur (2837), 36. Litwa (3506), 37. Portoryko (3598)

Polska należy dopiero do czwartej ligi państw, w których jedna elitarna #szkoła wyższa przypada na 4 do 8 milionów mieszkańców.

38.Japonia (4231), 39. Chorwacja (4470), 40. Polska (4793), 41. Kostaryka (4814), 42. Gruzja (4935), 43. Malezja (5086), 44. Chile (5836), 45. Tajlandia (6179), 46. Liban (6185), 47. Bułgaria (6925), 48. Serbia (7210), 49. Rumunia (7243)

Morał

Pod względem dostępności polskiej młodzieży do edukacji akademickiej na najwyższym poziomie Polskę można określić jako kraj o nadzwyczaj głębokiej nierównowadze edukacyjnej. Nasze państwo przynależy bowiem do grupy krajów o największej liczbie szkół wyższych w przeliczeniu na liczbę mieszkańców. Oznacza to, że większość młodych ludzi skazana jest na otrzymywanie „papki edukacyjnej” podczas studiów. Tylko nieliczni mogą korzystać z wykładów na najwyższym poziomie światowym.

Źródło:webometrics.info