Pierwszy zarejestrowany honorowy pojedynek na rosyjskiej ziemi odbył się w 1666 r. w Moskwie. Moda na ten sposób rozwiązania konfliktu przyszła do Rosji z Zachodu i trwała aż do końca XIX wieku. I choć oficjalny kodeks pojedynku nie istniał, a jego warunki były ustalane indywidualnie, to każdy musiał się odbyć według kilku ściśle przestrzeganych zasad.

Etykieta pojedynku

  • W pojedynku nie mogły brać udziału kobiety. To mężczyzna stawał w obronie ich czci.
  • Mogło w nim brać udział wyłącznie dwóch konkurentów.
  • Poważna obraza mogła zostać zmyta tylko krwią.
  • Pojedynek rozpoczynał się od wyzwania, które musiało zostać złożone rywalowi w ciągu 24 godzin od znieważenia.
  • Najdogodniejszą porą na jego przeprowadzenie był wczesny ranek, świt.
  • Od momentu konfliktu do rozpoczęcia pojedynku rywale nie mogli się ze sobą kontaktować. Wszelkie rozmowy prowadzili ich sekundanci.
  • Najczęściej wykorzystywanym rodzajem broni był pistolet.
  • W przypadku, gdy jeden z konkurentów poważnie naruszył umówione zasady pojedynku, sekundant drugiego konkurenta miał prawo go zastrzelić.
  • Pojedynek mógł obserwować wezwany na miejsce lekarz, którego zadaniem było udzielić pomocy uczestnikom pojedynku po jego zakończeniu.
  • W umówionym miejscu i o umówionym czasie piersi zjawiali się sekundanci.
  • Jeśli któryś z konkurentów spóźnił się na pojedynek ponad 15 minut, pojedynek mógł zostać rozstrzygnięty na korzyść jego przeciwnika.
  • Pojedynek rozpoczynał się 10 minut po przybyciu na miejsce wszystkich jego uczestników.
  • Przed oddaniem strzału konkurenci mogli się od siebie oddalać lub do siebie zbliżać. Po przejściu wymaganej liczby kroków lub umówionej odległości oddawali strzał w kierunku przeciwnika.
  • Pojedynek mógł się zakończyć po oddaniu umówionej liczb ystrzałów (nie mniej niż dwa) nawet wtedy, gdy obszedł się on bez ofiar. Najczęściej jednak kończył się śmiercią jednego z konkurentów przy czym drugi otrzymywał satysfakcję. Znane są przypadki, gdy w pojedynku na skutek odniesionych ran ginęli obaj konkurenci.

Kto z kim

Pojedynek był najczęstszym sposobem rozwiązywania konfliktów w armii. Pod koniec XIX w. pojedynki w armii zostały zalegalizowane, a w wielu przypadkach udział w pojedynku był wręcz obowiązkiem. Odbywały się one na tyle często, że istniało w Rosji pojęcie oficerskiego pojedynku. W ciągu roku odnotowywano ich ok. 20. W okresie od 1894 do 1910 roku w pojedynkach oficerskich wzięło udział 4 generałów, 201 oficerów wysokiej rangi, 367 podoficerów i 72 szeregowych.

Ofiary pojedynków w Rosji

Najsłynniejszą ofiarą rosyjskiego pojedynku jest Aleksander Puszkin - wybitny rosyjski pisarz, który w obronie czci swojej małżonki pojedynkował się z francuzem Georgesem d'Anthesem. Inne znane osobistości, które poniosły śmierć w wyniku pojedynku, to Michaił Lermontow - klasyk rosyjskiej literatury, Michaił Łunin - znany dekabrysta oraz Kondratij Ryliew - poeta i jeden z przywódców powstania dekabrystów.

Źródło: genon.ru, ria.ru, genstab.ru

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na stronie www.blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione. #Rosja #historia #tradycja