Balijczycy wierzą, że dziecko przychodzi na świat w towarzystwie dobrych duchów. Jeden z nich, który daje ochronę dziecku przez całe życie mieszka w łożysku. Chroni maleństwo już w łonie matki. Żeby zachować kontakt z tym jakże ważną siłą, zaraz po urodzeniu zakopuje się łożysko w kokosowej łupinie przy progu domu. Miejsce to jest specjalnie odznaczane i każdego dnia składa się tu ofiarę przynoszącą szczęście.

Piłowanie zębów

Dość osobliwą tradycją jest od wieków kultywowany na Bali zwyczaj piłowania 6 górnych zębów. Balijczykom nie podoba się, że ludzie mają zęby zakończone malutkimi falbankami, co upodabnia ich do kłów zwierzęcych.

Reklamy
Reklamy

Aby pozbawić, więc człowieka tych wszystkich negatywnych pokus pochodzących od zwierząt spiłowuje się końcówki zębów już w wieku dziecięcym. Głęboko wierzy się, że uwalnia to młodego człowieka od: chciwości, namiętności, skłonności do agresji i buntu oraz gniewu i niepotrzebnej zazdrości.

Ceremonia małżeństwa

Tu na Bali zwana Ngerorod. Tradycja nakazuje by pan młody w towarzystwie swoich krewnych dokonał spektakularnego porwania swojej wybranki z jej rodzinnego domu. Zaraz później w pościg rusza ojciec narzeczonej, jednak z reguły nie udaj odnaleźć się już córki. Młodzi tymczasem pozostają w ukryciu przez kilka dni, żyjąc już jak mąż i żona. Dzięki temu w oczach bogów są już małżeństwem, choć oficjalna ceremonia dopiero przed nimi. Po upływie kilku dni ustalany jest okup za pannę młodą, który musi być wniesiony przez rodzinę pana młodego.

Reklamy

Na koniec dochodzi do uroczystej ceremonii ślubnej, w której uczestniczy cała wioska.

Ceremonia kremacji ciała

Powszechnie zwana na indonezyjskiej wyspie Ngaben. Niewiele rodzin tu na Bali stać na to by kosztowny proces kremacji przeprowadzić zaraz po śmierci bliskiego. Dlatego też do czasu aż rodzina zdobędzie potrzebne fundusze ciało leży w ziemi, często nawet kilka lat. Na ceremonię, aby obniżyć jej koszty, składa się z reguły kilka rodzin równocześnie. Zjawiają się tu bliscy i krewni z całego regionu, jak również przedstawiciele lokalnej władzy i społeczności. Tradycja nakazuje ugościć ich choćby skromnym posiłkiem z warzyw i ryżu. Tymczasem ciało zmarłego balsamuje się specjalną miksturą sporządzoną z drzewa sandałowego, turmeriku, mąki ryżowej i octu. Zwłoki są wiązane, a dłonie składane w modlitewnym geście na klatce piersiowej. Setki białego płótna zostają zużyte do mumifikacji.

Tri Hita Karana

Życie na Bali płynie zgodnie z hinduską filozofią Tri Hita Karana, w myśl, której zgodnie człowiek, aby być szczęśliwy, musi żyć w zgodzie z przyrodą, innymi ludżmi i bogami.

Reklamy

Filozofia ta przyświeca wszystkim Balijczykom i znajduje odzwierciedlenie nie tylko w życiu codziennym, ale i architekturze i sposobie pracy. Jednocząca energia stanowi o wyjątkowości rajskiej wyspy, oddzielając to, co fizyczne i zewnętrzne od tego, co jest istotą życia na Bali.

Banjar i jego znaczenie

Indonezyjskie Bali zdominowane jest wartością rodziny i gminy zwanej:, " banjar ". Wielopokoleniowe klany wspólnie zamieszkują pod jednym dachem. Wszyscy mieszkańcy wyspy ogromnym szacunkiem darzą zarówno rodzinę a w szczególności ludzi starszych i przodków. Druga po rodzinie jest gmina zwana banjar. Reguluje ona życie lokalnej społeczności, nakładając obowiązki i rozsądzając spory. W skład kierownictwa banjaru wchodzą wyłącznie żonaci mężczyźni. Kto nie żyje zgodnie z zasadami wyznaczonymi przez gminę zostaje wykluczony ze społeczeństwa, co dla Balijczyka stanowi najdotkliwszą karę. Z równym poczuciem obowiązku Balijczycy podchodzą do wspólnej rozrywki, spektaklów teatralnych czy muzyki. Nikt się nie wyłamuje i wszyscy stawiają się na wezwanie. Życie bez banjaru byłoby niepełne. Lokalna gmina daje poczucie przynależności do wspólnoty i określa miejsce w społeczeństwie.

Zasady panujące w balijskich świątyniach

Do świątyń na Bali zakaz wstępu mają osoby z różnych względów uznane za nieczyste:

1. Kobiety karmiące lub podczas menstruacji.

2. Osoby z otwartymi, świeżymi ranami.

3. Dzieci, którym nie wypadły jeszcze mleczne zęby.

4. Osoby, które przeżyły nie dawno śmierć bliskiego.

Pozostali wchodzą do miejsc świętych wyłącznie w długich, kolorowych chustach zwanych saronga. Sarong obowiązuje zarówno kobiety jak i mężczyzn zasłaniając dolną część ciała, która uważana jest za nieczystą. W balijskej świątyni wierni spędzają każdą wolną chwilę. Stanowi ona dla mieszkańców drugi dom.

>>>> Czytaj: Żywe wcielenie bogini śmierci Kali

Bora-Bora Królowa Mórz i Oceanów #religia