NATO, czyli Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego została powołana w 4 kwietnia 1949 r. w Waszyngtonie. Do jej ustanowienia przyczyniła się tzw. rezolucja Vandenberga, uchwalona przez amerykański Senat. Upoważnia ona do stworzenia bloku militarnego, który przeciwstawi się zagrożeniu agresji sowieckiej. Z czasem sojusz ewaluował w kierunku elementu równowagi w militarnej rywalizacji między państwami Wschodu i Zachodu.

Sygnatariuszami pierwszego porozumienia było 12 państw zachodnich, w tym Belgia, Dania, Francja, Holandia, Islandia, Luksemburg, Norwegia. Wielka Brytania, Portugalia, Włochy, USA i Kanada. W 1952 r. kolejnymi członkami Paktu zostały Grecja i Turcja a w 1955 r. przyjęto Zachodnie Niemcy. W 1982 r. 16 członkiem została Hiszpania. Jako historyczną datę w historii NATO uznano 1999 r. Doszło wówczas rozszerzenia Paktu o kraje byłego bloku wschodniego - Polskę, Czechy i Węgry. Wydarzenie to było istotne z uwagi na fakt, że nowo przyjęte kraje w okresie zimnej wojny należały do wrogiego wobec NATO Układu Warszawskiego. W ramach kolejnych rozszerzeń do Paktu przyjęto Estonię, Litwę, Łotwę, Bułgarię, Rumunię, Słowację i Słowenię. Członkami NATO z najkrótszym stażem są Albania i Chorwacja.

Podstawowym zadaniem NATO jest udzielanie wzajemnej pomocy w razie zagrożenia militarnego. Atak na jedno z państw członkowskich oznacza atak na wszystkich członków sojuszu. Żadne z państw w razie zagrożenia nie musi opierać się wyłącznie na własnych środkach, ale na militarnej pomocy innych sygnatariuszy Paktu. Taki zapis działa w obie strony. Żadne z państw członkowskich nie może rezygnować z udzielenia pomocy zagrożonemu krajowi - członkowi sojuszu.

Członkostwo w NATO przysługuje każdemu krajowi europejskiemu, który zostanie zaakceptowany przez wszystkich jego członków. Kraj ten musi spełniać warunki przystąpienia sojuszu i akceptować zasady jego funkcjonowania. Podstawowym aktem prawnym, na którym opiera się funkcjonowanie NATO jest Traktat Północnoatlantycki. Składa się z 14 artykułów i opisuje najważniejsze zobowiązania sojuszników i Sojuszu jako całości. Najważniejszy Artykuł 5, nazywany casus foederis zobowiązuje wszystkich sygnatariuszy do solidarności wobec zagrożenia militarnego z zewnątrz.

NATO ma za zadanie umacnianie bezpieczeństwa w ramach Sojuszu jak i współpracę dla pokoju z innymi państwami partnerskimi. Pakt wysyła także swoje siły na misje wojskowe do państw, gdzie toczy się konflikt zbrojny. Po raz pierwszy w historii procedury związane z Artykułem 5 uruchomiono po ataku terrorystycznym z 11 września 2001r. na WTC w Nowym Jorku. Od 2003 NATO sprawuje dowództwo nad siłami ISAF w Afganistanie. To pierwsza operacja Sojuszu poza rejonem północnego Atlantyku. W jej ramach brał udział także polski kontyngent wojskowy. Obecnie jednym z głównych problemów NATO jestrosnąca w siłę potęga militarna Rosji i jej operacja na wschodzie Ukrainy oraz działania islamskich ekstremistów z ISIS.