In vitro (łac. w szkle) to jedna z najpopularniejszych metod leczenie bezpłodności. Dzięki niej dochodzi do zapłodnienia w warunkach laboratoryjnych. Następnie zarodek umieszcza się w macicy - po jego zagnieżdżeniu dochodzi do ciąży. Metoda wzbudza wiele kontrowersji, szczególnie w środowiskach kościelnych. Polski Episkopat upominał nawet posłów, że nie powinni głosować za przyjęciem ustawy w tej sprawie, ponieważ jest to niezgodne z nauką Kościoła.

Proces zapłodnienia pozaustrojowego ma kilka etapów. Pierwszym jest stymulacja hormonalna - tak aby uzyskać kilka komórek jajowych u kobiety w jednym cyklu miesiączkowym. Kolejnym jest pobranie takich komórek jajowych. W warunkach laboratoryjnych łączy się je z plemnikami, dzięki czemu dochodzi do zapłodnienia. Uzyskane zarodki można potem umieszczać w macicy. Po ich zagnieżdżeniu ma miejsce ciąża. Wiele kontrowersji wzbudza proces mrożenia zarodków. Na przykład w światopoglądzie katolickim zarodek jest tożsamy z dzieckiem i człowiekiem. Najprościej mówiąc, chodzi o przechowywanie zarodków w ciekłym azocie w bardzo niskiej temperaturze (około -195°C) - chociażby w sytuacji, gdy z przyczyn medycznych nie można w danym momencie wprowadzić zarodka do macicy. Jako że zapłodnienie in vitro jest jedną z metod leczenia niepłodności, może podlegać refundacji ze strony państwa. To jednak ma wielu przeciwników, dlatego też problem in vitro często wypływa w trakcie kampanii wyborczych.

Mimo licznych protestów, przede wszystkim po prawej scenie strony politycznej, polski Sejm przyjął ustawę o in vitro. Wcześniej kwestie z tym związane nie były uregulowane prawnie. Metoda zapłodnienia in vitro jest bezpieczna dla zdrowia, a ewentualne komplikacje są podobne jak w przypadku zwykłej ciąży. Nie ma też przekonujących dowodów na to, jakoby dzieci urodzone z in vitro były obciążone dodatkowymi wadami genetycznymi. Louise Brown była pierwszą osobą, która przyszła na świat dzięki tej metodzie (25 lipca 1978 roku). W 2010 roku brytyjski biolog Robert Geoffrey Edwards otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego. Warto dodać, że stosuje się ją również w przypadku innych ssaków.