W dawnej Polsce jak i w całej ówczesnej Europie, #pierniki wcale nie były wypiekane jako pyszne, aromatyczne ciasteczka, jakimi dzisiaj chętnie się zajadamy. Spełniały bowiem rolę “przetrwalnika” dla egzotycznych przypraw.

Dostawy korzeni były rzadkie, a ich przechowywanie nastręczało wielu kłopotów, bo zapasy pleśniały i tęchły. Uwięzione w twardym pierniku - długo zachowywały świeżość.

Kto wynalazł pierniki?

Żywe Muzeum Piernika w Toruniu informuje, że wbrew pozorom pierniki nie są polskim, toruńskim wynalazkiem. Znane były i opisywane przez Apicjusza (zmarł w 37 r. ne) już na początku naszej ery, jako miodowniki z pieprzem.

Reklamy
Reklamy

Do Polski sztuka wypiekania pierników przedostała się prawdopodobnie w XIV wieku z terenów Niemiec. Produkowano dwa rodzaje tych ciastek. Jedne przeznaczone były do konsumpcji i chętnie podawane jako zakąska do wódki lub piwa. Drugie zaś, często malowane złotem - stanowiły kosztowne ozdoby.

Zanim piernik stał się przysmakiem

Piernik to “pieprzny” wypiek (staropolskie perny lub pierny oznacza właśnie pieprzny, ostry w smaku). Zakupione u piekarza pierniki ścierano więc lub rozkruszano i dodawano jako przyprawę do ryb, mięs i wszelkich innych potraw. Znany jest średniowieczny, polski przepis na sos piernikowy. W 1682 r. wydano “Compendium Ferculorum, albo Zebranie Potraw” Stanisława Czarneckiego, z której to księgi dowiadujemy się, że staropolska kuchnia obfitowała w korzenie. Używano ich w wielkich ilościach jako panierki, farszu lub do zagęszczania potraw.

Reklamy

Podobno nasze dania były tak silnie korzenne, że obcokrajowcy woleli ich nie ruszać!

Pierniki powszechnie były przepisywane przez medyków (nie bez racji) jako lekarstwo na problemy trawienne. Dostępne były w dawnych aptekach również jako antidotum na złe nastroje. Natomiast żołnierze zabierali je ze sobą na wyprawy wojenne zamiast sucharów. Właściwości konserwujące miodu, dawały bowiem możliwość ich przechowywania przez wiele miesięcy, bez utraty wartości spożywczych.

Prawdziwe ciasto piernikowe musi dojrzewać

Przygotowanie ciasta piernikowego na kilka tygodni przed jego wykorzystaniem, gwarantuje iż wszystkie składniki dokładnie się ze sobą połączą, masa stanie się jednolita i bardziej zwarta, a całość nabierze zachwycającego smaku i zapachu. W dodatku wyrabianie pierniczków z dojrzałego ciasta to sama przyjemność.

Potrzebne składniki:

  • 0,5 kg naturalnego miodu (najlepiej lipowego, ale może być wielokwiatowy; dodatek miodu gryczanego sprawi, że pierniki będą ostre i wytrawne)
  • 1 - 2 szklanki cukru
  • 0,25 dkg masła
  • 0,5 szklanki mleka
  • 4 małe jaja (małe jajka mają lepszą proporcję między żółtkiem i białkiem), ewentualnie 3 duże
  • 3 opakowania przyprawy do pierników
  • 3 łyżeczki sody oczyszczonej
  • szczypta soli
  • można dodać łyżkę kakao

Do rondelka przekładamy miód, cukier, masło oraz mleko, podgrzewamy na niewielkim ogniu i mieszamy, aż wszystkie składniki się połączą, po czym zestawiamy z kuchenki.

Reklamy

Do stygnącej masy wbijamy jajka i dobrze mieszamy, a następnie dosypujemy przyprawę korzenną, ponownie mieszamy.

Masę przelewamy do miski i stale mieszając, dodajemy porcjami mąkę zmieszaną z sodą, szczyptą soli oraz kakaem. Wyrobione ciasto wstawiamy do lodówki albo do chłodnej spiżarni, w kamionkowym lub szklanym naczyniu, przykryte bawełnianą ściereczką. Może być przechowywane nawet przez kilka miesięcy.

źródło: smakizpolski.com.pl, muzeumpiernika.pl

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione.

#Święta Bożego Narodzenia #tradycja