Dawno temu Chińczycy wymyślili koe-chiap, przyprawę do dań z ryb, wzorowaną na polinezyjskiej zupie z cebuli, fasoli, sardynek i ziół. W XVII w. #keczup trafił do Europy, a Brytyjczycy dostosowali jego smak do własnych gustów. Wedle przepisu z 1727 r., robiono go z anchois, wina, octu i słodkich przypraw. Od drugiej połowy XVIII w. keczup sprzedawano jako niemal przeźroczysty sos z zielonych pomidorów.

Dopiero Amerykanie “wynaleźli” keczup, jaki znamy do dzisiaj. Amerykańska receptura jest pilnie strzeżoną tajemnicą, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zrobić własny, niepowtarzalny w smaku, zdrowy keczup z naturalnych składników. Do pysznych kanapek z domowego chleba - będzie jak znalazł.

Podstawowe produkty

Wiele osób do domowego keczupu dodaje składniki, które naszym zdaniem nie powinny się w nim znaleźć. Jeśli mamy zamiar przyrządzić naprawdę zdrowy sos, nie używajmy koncentratu pomidorowego dla koloru oraz mąki ziemniaczanej w celu jego zagęszczenia.

Gotowy keczup po pasteryzacji można z powodzeniem przechować aż do następnego sezonu.

Potrzebujemy:

  • 5 kg dojrzałych pomidorów (najlepiej podłużnych - są bardziej mięsiste)
  • 2 kg marchewki
  • 2-4 średnie buraki jeśli chcemy uzyskać ciemniejszą barwę sosu
  • 5-6 czerwonych słodkich papryk
  • 0,5 kg cebuli
  • 1-2 dorodne cukinie
  • 1 pietruszka, plaster selera
  • pęczek lubczyku lub garść suszonego
  • kilka gałązek bazylii lub garść suszonej

Przyprawy:

Przygotowanie keczupu

  1. Pomidory obieramy ze skórki oraz wycinamy miejsca po ogonkach, kroimy w kostkę do dużego garnka. Po zagotowaniu, zmniejszamy płomień, aż sos będzie tylko delikatnie bulgotał.
  2. Do kawałka gazy wkładamy 5-6 sporych liści laurowych, zawiązujemy i wrzucamy do gotujących się pomidorów. Dokładamy pęczek lubczyku oraz bazylię - całe gałązki luzem lub związane białą, bawełnianą nitką. Zamiast świeżych ziół, do garnka możemy dosypać 2 garści suszonego lubczyku i 1 garść bazylii.

  3. Marchewki, buraki i cukinię obieramy ze skórki, z cukinii wycinamy gniazda nasienne, paprykę pozbawiamy ogonka i gniazd nasiennych. Warzywa kroimy na mniejsze kawałki, dodajemy.
  4. Obieramy pietruszkę, seler i cebulę. Warzywa kroimy i dorzucamy do sosu. Małą garść ziela angielskiego zawiązujemy w kawałek gazy, wrzucamy do garnka razem z warzywami oraz dosypujemy nieco ostrej papryki do smaku.
  5. Dodajemy pełną garść soli morskiej, himalajskiej lub zwykłej (niejodowanej).
  6. Wlewamy ½ szklanki octu spirytusowego, winnego lub domowego (owocowego, warzywnego, ziołowego), mieszamy i gotujemy na niewielkim ogniu aż do miękkości wszystkich warzyw.
  7. Wyjmujemy węzełki z przyprawami oraz gałązki lubczyku i bazylii. Miksujemy pomidory z warzywami na jednolitą masę i dodajemy na kilka minut węzełek z liśćmi laurowymi. Doprawiamy słodką papryką.
  8. Sos utrzymujemy na niewielkim ogniu aż do odparowania i uzyskania oczekiwanej gęstości. W zależności od użytych pomidorów, keczup może być gotowy tuż po zmiksowaniu lub będzie parował przez kilka a nawet kilkanaście godzin.

Gotowy keczup przelewamy do wyparzonych, niewielkich słoiczków, zakręcamy i pasteryzujemy przez 30-45 min. Na kwadrans stawiamy słoiki do góry dnem, a następnie sprawdzamy, czy wszystkie prawidłowo się zamknęły.

Smak i kolor

Podany przepis nie zawiera cukru, którego pełno jest w składzie przemysłowo wytwarzanego keczupu. Wyczuwalną słodycz sosu uzyskaliśmy przez dodanie sporej ilości marchewki oraz niewielkiej ilości soli. Użycie większej porcji pietruszki i selera da bardziej wytrawny smak, z kolei niemal diabelski keczup otrzymamy, jeśli razem z cebulą wkroimy kilka ostrych papryczek.

Dla polepszenia koloru sosu zamiast buraków można użyć świeżego soku burczanego albo innego o ciemnej barwie (np. wiśniowego, malinowego, aroniowego).

Ostateczny kolor i smak keczupu zależy tylko od nas.

źródło: mowimyjak.se

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione. #jedzenie #gotowanie