Dzieje Skonfederowanych Stanów Ameryki znów przyciągają uwagę amerykańskiej elity umysłowej. Bajka dla dorosłych o winie białego człowieka ponownie triumfuje. Jednak jej triumf nosi w sobie zalążki klęski. Lewicowo-liberalne kłamstwa stały się zupełnie niewiarygodne.

Reklamy

Kim był naprawdę „biały rasista” John Caldwell Calhoun?

Akademik i instytut wykładowy Calhoun College, zbudowany w 1933 w stylu neogotyckim, stanowi część uniwersytetu Yale.

Reklamy

Obecnie nazwa tej placówki ma zostać zmieniona. Pod naciskiem lewackich i czarnych studentów.

J. C. Calhoun (1782-1850), dwukrotny wiceprezydent #USA, sekretarz wojny (jeden z najbardziej zasłużonych dla zwycięstwa w drugiej wojnie o niepodległość, 1812-14), senator Stanów Zjednoczonych, był najwybitniejszym absolwentem uniwersytetu Yale. Surowy i wymagający (przede wszystkim od siebie) kalwinista, wszechstronnie uzdolniony. Jego ogromne zdolności i niezrównana pilność w nauce wywołały podziw dziekana i rektora. W Senacie uchodził za najlepszego mówcę. Walczył do ostatniego tchu o poszanowanie praw stanów, o prawdziwą demokrację, o zapobieżenie wojnie domowej.

.

Reklamy

Przepowiednie Calhouna, które się sprawdziły

„Ci fanatycy nie zadowolą się abolicją [zniesieniem niewolnictwa]. Gdyby udało im się uzyskać abolicję, będą dążyć do pełnego zrównania Murzynów z białymi ludźmi. Gdyby do tego doszło, to obie rasy rychło zamienią się rolami. Sytuacja białych w Brytyjskich Indiach Zachodnich [na wyspach Morza Karaibskiego], choć zła byłaby i tak lepsza od naszej. Tam bowiem stary kraj jest zainteresowany w utrzymaniu rządów sprawowanych przez białych. Mimo to autorytet dawnych panów został zniszczony, zaś Afrykanie pozostali niewolnikami. Już nie osób prywatnych, ale państwa. Nie zmusza ich do pracy bicz nadzorcy, ale bagnety żołnierzy i trzcinka urzędników cywilnych.”

(za: Ernst von Halle, Baumwollproduktion und Pflanzungswirtschaft in den Nordamerikanischen Südstaaten. Erster Teil. Die Sklavenzeit, Leipzig 1897, s. 299/300)

Przepowiedział! Po zakończeniu wojny domowej niewolnicy nie zostali wyzwoleni, ale upaństwowieni (formalnie: skonfiskowani jako łup wojenny).

Reklamy

Nałożono na nich następnie, w zamian za akt nadania wolności, obowiązek spłaty ogromnych długów wojennych Południa, kosztów odbudowy plantacji i linii kolejowych. Także karnej daniny, płaconej przez pokonane stany. O uiszczanie tych należności zadbały wojska okupacyjne.

Z kolei w jednym z przemówień wygłoszonych w Kongresie, ostrzegał, że wprowadzenie równości białych i czarnych na zasadzie; jeden człowiek, jeden głos, doprowadzi do wypędzenia białych z całych okolic, dzielnic miasta, a nawet krajów. Niestety jednak czarni niczego poza tym nie dokonają. No cóż..Wystarczy spojrzeć na listę laureatów nagrody Nobla (tylko jeden Afrykanin; za politykę), kosmonautów..W kosmosie kończą się oderwane od życia ideologie, a zaczyna ciężka odpowiedzialność za najmniejszy błąd. Również na sytuację ogromnej większości niepodległych już od dwóch pokoleń krajów Czarnej Afryki. Także statystyki skazanych na śmierć w USA i to jakimi metodami trzyma tam w ryzach czarne getta policja. Calhoun i jego pokolenie widzieli to na Haiti. Słuchajmy uważnie!

„Wojna o zniesienie niewolnictwa”

W wyniku szczegółowej analizy ogromnych zasobów archiwalnych ustalono, że główną przyczyną wybuchu wojny secesyjnej były interesy fabrykantów z Północy. Patrz: opis galerii zdjęć. Wymienię kilku autorów: Morris Berman, Eugene Genovese, Herbert Gutman, Robert William Fogel oraz Stanley L. Engerman. Wojna była niezbędna, by zdławić potęgę wielkich właścicieli ziemskich na południu, związana z którymi podówczas Partia Demokratyczna miała przewagę w Kongresie. Wojska Północy pchano do krwawych bitew wymysłami o bezustannym biczowaniu niewolników i (budzących palącą zawiść, maskowaną oburzeniem) haremach złożonych z (niezmordowanych!) czarnych kochanek.

Kopiowanie i wykorzystywanie treści opublikowanych na blastingnews.com bez pisemnej zgody Blasting Sagl zabronione #historia #Demokracja